Farzona Khujandi: The Flute-Player (from Tajik)

The Flute-Player
By Farzona
Translated by A.Z. Foreman
Click here to hear me recite the original in Tajik Persian

Where is the bazaar?
I want to buy a whole eyeful of kindness.
I want my soul
To wear a dress of ecstasy's silk.
There is a merchant
Bringing me a whole crazed spectrum of joy's colors
From the city of desires.
But here, here at the bazaar, here at the bazaar of Khojand,
Faces are sour and talk beats down like the sun,
And I ache for cool Tabrizi sweets.
Where is the bazaar?
A flute-player tells me:
Come by with ears used to naught but the sounds of scorn,
And listen to the light reciting Yā-sīn¹ to the dark
Open your eyes used to naught but the shades of shame,
And behold truth's beauty.
Where is the bazaar?
The flute-player is there
Calling my heart with his voice
Calling my heart to his hat, full of loose change but not one pearl.
I am a tear's jewel.
I must go.

Notes:
¹ Yā-sīn: a chapter from the Qur'ān, often said to have healing powers when recited for a sick or troubled loved one.

The Original, in Tajik Cyrillic and Perso-Arabic:

Найнавоз
Фарзона Хӯҷанди

Роҳи бозор куҷост?
Ман басе мехоҳам аз чашме меҳрубонӣ бихарам.
Ман басе мехоҳам пироҳане дошта бошад
Руҳам аз ҳарири шодӣ.
Тоҷире ҳаст ки аз шаҳри таманноҳоям меорад
Ранги мунири шодӣ
Лек ҳайҳот дар ин бозор, бозори Хӯҷанд
Чеҳраҳо туршу суханҳо тунданд
Канди Табриз дилам мехоҳад.
Роҳи бозор кучост?
Найвозе ҳаст дар он ҷо ки ба ман мегуяд:
Гуши нашнида ба ҷуз ҳарфи ҳақорат пеш ор
Бишнав нур, бихонад ба сиёҳии Ёсин
Чашми нодида ба ҷуз ранги қабоҳат бигушо
Ба ҷамоли ҳақ бин.
Роҳи бозор куҷост.
Найнавозе ҳаст дар он чо ки диламро ба садо мехонад
Ба кулоҳаш ки пур аз як дурри маҳтобӣ нест
Гавҳари ашк бимонам, биравам

نينواز
فرزانه خجندى

راه بازار كجاست؟
من بسي مىخواهم از چشمى مهربانى بخرم
من بسى مىخواهم پيراهنى داشته باشد
روحم از حريرى شادى.
تاجرى هست كه از شهر تمناهايم مىارد
رنگ مونير شادى
ليك هيهات در اين بازار ، بازار خجند
چهرﻩ ها ترش و سخن ها توندند
قند تبريز دلم مىخواهد.
راه بازار كجاست؟
نينوازى هست در آنجا كه به من مىگويد:
گوش نشنيده به جز حرف حقارت پيش آر
بشنو نور، بخاند به سياهى يا سين
چشم ناديده به جز رنگ قباحت بگشا
به جمال حق بين
راه بازار كچاست؟
نينوازى هست در آنجا كه دلم را به سدا مىخواند
به كلاهش كه پر از يك دُر مهتابى نيست
گوهر اشك بمانم، بروم