Jan Slauerhoff: The Discoverer (From Dutch)

The Discoverer
By Jan Slauerhoff
Translated by A.Z. Foreman

He held the land he had set sail for dear, 
Dear as a woman holds a being ere birth. 
Deep in the idea, dreaming he stood there  
On the forward deck and as the prow rose forth  

He had the feeling that it stirred already 
Beneath the expanse in which it slumbered away  
While the ship, foaming through the watershed  
Sped to that breakthrough birth and berthing day.  

But it seemed betrayal in discovery.  
No invisible cord had bound the two by sea.  
He wanted to re-cover it. Too late.  
It now lay bared to everyone. He sees  
No way save onward, aimless, desolate,  
Undriven and empty over empty seas.  

The Original:

De Ontdekker

Hij had het land waarvoor hij scheep ging, lief,
Lief, als een vrouw 't verborgen komende.
Er diep aan denkende stond hij droomende
Voor op de plecht en als de boeg zich hief

Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog.
Onder de verten, waarin 't sluimerde
Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende
Op de aanbrekende geboort' toevloog.

Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.
Geen stille onzichtbare streng verbond hen tweeën.
Hij wilde 't weer verheimelijken — te laat:
Het lag voor allen bloot, hem bleef geen raad
Dan voort te varen, doelloos, desolaat
En zonder drift, leeg over leege zeeën.

No comments:

Post a Comment

There was an error in this gadget