Guilhem de Peitius: Song for New Romance (From Occitan)



Song for New Romance
By William IX of Poitiers
Translated by A.Z. Foreman 

Now in the beauty of new days
The leaves reach out and young birds raise
Each in its native tweeted speech
The harmonies of a new song
Now it is right a man should reach
And have what he has sought so long

The way our love is going now
Is like a limber hawthorn bough 
Upon a tree that stands all night
Shaken in wind and sleet and rain
Till morning's sun comes stretching light
Over green leaves and boughs again

From her where good and beauty rise
No message yet has reached my eyes
So now I neither smile nor sleep
Nor take a stand nor dare advance
Till I am sure that she will keep
Our truce and yield to my demands

Let me recall that day once more 
We made sweet peace in our long war
When she made such a gift to me
Of love, her ring, and luscious oaths
God grant I only live to see
My hands again beneath her clothes

I don't care what weird things they say
To take my Nearest One away
I know how words of cant are spilled
And spread to rumors of no good
They boast what love their tools can build
But we're the ones who nail the wood


Novèll Chant
Guilhem IX de Peitièus


Amb la dolçor del temps novèll
Fuòlhon li bòsc, e li ausèll
Chanton chascuṉs en lor latiṉ,
Segon lo vèrs del novèll chant:
Adonc esta beṉ qu'om s'aisiṉ
D'aquò dont om a plus talant.

La nòstra amor va enaicí
Com la brancha de l'albespiṉ
Qu'estai sobre l'arbre tremblant,
La nuòch, amb la pluòia et al gèl,
Tro l'endeman, que·l sols s'espand
Per la fuòlha vèrt e·l ramèll.

De lai dont plus m'es bon e bèll
Noṉ vei messagièr ni sagèll,
Donc moṉ còrs noṉ dòrm ni noṉ ri
Ni noṉ m'autz traire adenant,
Tro qu'ièu sapcha beṉ de la fiṉ,
S'el es aicí com ièu demand.

Encar me membra d'uṉ matiṉ
Que nos fesem de guèrra fiṉ
E que·m donèt uṉ don tant grand,
Sa drudarí' e son anèll:
Encar me lais Dièus viure tant
Qu'aia mas máṉs sotz soṉ mantèll!

Qu'ièu non ai sonh d'estranh latiṉ
Que·m parta de moṉ Boṉ Vesiṉ,
Qu'ièu sai de paraulas com van,
Amb uṉ brièu sermoṉ qui s'espèll:
Que tal se van d'amor gabant;
Nos n'avem la pèça e·l cotèll.



Nòtas sul tèxte occitan:

S1:

vèrs. Lo sens intentat aicí presenta fòrça ambigüitats. Se pòt que se tracta d'un "vèrs" dins lo sens mai o mens transparent de la paraula. Mas i a d'autras possibilitats, talas coma lo sens de "mesura" o de "ritme" o encar "tèxte verbal d'un cant."

s'aisinar - Las incertitudes que presenta aqueste tèrme son quasiment espantosas. Lo contèxt nos ajuda pas gaire. Lo sens de "gausir,"  lo de "trobar patz" e lo de "arrapar, panar" figuran dins l'esphèra semantica de la paraula.

S3

se traire adenant - aquesta expression deurià aver de nuàncias militaras, subretot en un contèxt ont la simbologia e los imatges cavalièrs, e lo caràcter generalment guerrièr de nombrosas passatges, pòdon pas èsser ignorats.

S5:

Gabar, pèça — De costuma los commentaires an pres lo vèrbe gabar dins lo sens commun de "se vantar." Aquò es completament credible. Mas se pòt que lo sens mai literal de "se dobrir la boca" siá tanben relevant. Es a dire que d'autres van gabant de l'amor, se dobrissent la boca precisament perqu'an fam — al nivèl quasi literal — de ço que realament possedisson pas. Encara una autra possibilitat seriá de prendre pèça dins un sens mai obscèn. Se pòt que siá pas que mon imaginacion que me guilha, mas quand un òme que ven de cantar los elògis de sas proesas sexualas menciona sa "pèça" e un cotèl o d'autres objèctes fallics, ço'm par, i a pas gaire de grands mistèris a descobrir subre l'idèa generala.

No comments:

Post a Comment

There was an error in this gadget